Woestijnreis van Anne Marie

Afgelopen voorjaar ging Anne Marie mee met ons naar de woestijn. In deze blog verteld Anne Marie waarom ze naar de woestijn ging en wat ze  heeft ervaren tijdens en na haar woestijnreis.

“In 2010 was ik voor het eerst samen met mijn dochter in de woestijn. In Marokko verbleef ik er een dag en een nacht. De enorme stilte heeft op mij een indruk gemaakt en ik nam mezelf voor dat ik nog een keer terug zou gaan. Het verlangen naar de woestijn bleef onveranderd. Het heeft 9 jaar geduurd voordat het moment daar was.

Ik heb mijn dochter vrijwel alleen opgevoed. Een dankbare en soms ook uitdagende taak. Je moet alle ballen in de lucht houden en er is weinig tijd om echt alleen met jezelf te zijn. Sinds kort heb ik een partner en daarmee is er veel veranderd in mijn leven. Praktisch was het goed te regelen om nu naar de woestijn te gaan. En tegelijkertijd was dit ook het moment om echt helemaal voor mezelf te kiezen. Om volop de tijd te hebben, de rust, de ruimte, te zijn in het eindeloze van de woestijn.  Op vakantie met en naar mezelf. Na googelen en met Caroline gesproken te hebben heb ik besloten met haar naar de woestijn te gaan. Deze keer naar de Wadi Rum in Jordanië.

 

 

 Daar was ik weer: in de oneindigheid. Lopend, rijdend op de kameel, samenzijn rondom het vuur, mooie gesprekken met de medereizigers in een prachtig oerlandschap. Mijn eigen gevoel kreeg steeds meer ruimte. Ik merkte op hoe snel ik in contact met de ander bij mezelf wegging. Door de jaren heen heb ik geleerd om me af te stemmen op de ander. In dit afstemmen was mijn eigen wil, mijn eigen stem minder goed hoorbaar.

 

Op een nacht besloot ik verder van de anderen te gaan slapen. Ik nam mijn mat mee naar een uitkeping in de rotsen, ver van de rest vandaan. Hier was ik echt alleen, op mezelf aangewezen. In het donker, onder de sterren, met een stevige wind lag ik daar. Dapper en trots, hier ben ik, samen met mezelf als kompas en graadmeter in de stilte waar alle verhalen verstommen. Waar ik kon afstemmen wat er diep van binnen in mij leeft.

 Als vanzelf kwam het ene gedicht na het andere mijn pen uitrollen. Het was alsof een diepere laag in mij was aangeraakt. Mezelf openen, hoe spannend dat soms ook is. Durf ik het, om vol te gaan staan voor wat er in mij leeft? Durf ik waarachtig te zijn ondanks de mogelijke afwijzing van de ander?

Later in de week deden we in de ochtend een soort van yoga. Het ging over jezelf openen en de overgave. Ik kon ervaren hoe ik dieper in mezelf kon zakken, onvoorwaardelijk en zacht, hoe de stilte  doorwerkte en ik in een groot veld van liefde terecht kwam. Liefde voor mijn mooie dochter, liefde voor mijn partner. Het stroomde volop zonder enige terughoudendheid. Hier waren geen woorden. Puur zijn.

In de woestijn heb ik dieper contact gemaakt met mijn gevoel, mijn waarheid en wijsheid. Ik heb geleerd beter bij mezelf te blijven in contact met anderen en in dat contact mezelf ook echt in te brengen. Terug in Nederland krijg ik voldoende oefenmateriaal aangereikt. Bijvoorbeeld tijdens een acquisitiegesprek waarin ik trouw ben gebleven aan mijn eigen werkwaarde ongeacht het risico daarmee deze klant te verliezen. De online training “Terug uit de woestijn” helpt me om bij mezelf te blijven, mijn eigen JA’s te voelen en hier ook naar te handelen, om in vertrouwen te blijven ook al weet je niet wat de uitkomsten zullen zijn.”

Dank je wel Anne Marie voor het vertellen van jouw woestijnervaringen. Dik vet veel liefs voor jou! 

Wil je nog meer verhalen lezen?

De woestijnreis van Tessa

In maart 2024 ging Tessa met ons mee naar de woestijn. Tessa zit in een overgangssituatie. Lichamelijk is zij in de overgang maar ook figuurlijk ervaart ze een transformatie. Een paar jaar geleden volgde ze een intensieve innerlijk kind training, van waaruit een diepgaand persoonlijk proces op gang kwam. Het loslaten van de symbiotische relatie met haar moeder kwam in een stroomversnelling, met een breuk als gevolg. Tessa zegt: “dat was heel verdrietig en ook nodig. Hierdoor ontstond er ruimte...

Het verhaal van Denise: het aangaan van je diepste angst

Het begon met de woestijnreis in Jordanië Door de woestijnreis in Jordanië heb ik Caroline leren kennen als een vrouw die enorm in verbinding staat met zichzelf en van daaruit verbinding maakt met anderen. Oprecht, in liefde en aards. Tijdens die reis zijn er veel innerlijke processen aangeraakt bij mij. Caroline speelde hierin voor mij een belangrijke rol in haar uitnodiging om alles met nieuwsgierigheid, moed, vertrouwen en liefde tegemoet te treden. Dit is ook de reden dat ik, een dik jaar...

Corina’s verhaal: Reis naar de vrijheid!

Wat was de aanleiding om in coaching te gaan bij Caroline? 'Via via had ik over de coaching van  Caroline gehoord en had het idee dat zij wellicht de gene was die mij verder kon helpen. Ik liep destijds namelijk flink vast. Ik had het gevoel dat ik een leven leidde dat beheerst werd door het verleden. Ik stond op een kruispunt; ga ik  zo verder of durf ik het te veranderen? Het vertrouwde leven ontrafelen en het weer op te bouwen naar het heden en toekomst? Oh, wat was dat een enge vraag voor...

Willem’s woestijnreis: bewegen van doen naar zijn

Het is alweer twee jaar geleden dat Willem tijdens een intervisie een collega hoorde praten over haar persoonlijke ervaringen met de woestijnreis in de Wadi Rum woestijn van Jordanië. Het triggerde Willem.  De heilzame werking van de cadans tijdens het lopen en het in de natuur zijn kende hij, de woestijn echter nog niet. Wat Willem niet kent, maakt hem nieuwsgierig. Dus na het zien van de informatie op de website schreef Willem zich in. Klaar voor zijn eerste woestijnervaring. Willem vertelt...

Het woestijnverhaal van Caroline

Aan de vooravond van twee nieuwe woestijnreizen mocht ik mijn eigen woestijnverhaal vertellen. Mij was gevraagd of ik wat meer wilde vertellen over hoe ik in de woestijn terecht gekomen ben, wat de woestijn met mij doet en waar de woestijnreizen die ik begeleid over gaan.  Het is een persoonlijk verhaal geworden dat ik graag met je deel. 

Drentheweekend van Dieta

Afgelopen zomer ging Dieta met ons mee op Drentheweekend. Het Drentheweekend is een ontdekkingsreis naar jezelf op de Drentse hei waarin natuur, verbinden, genieten, lekker eten, reflectie en puur samenzijn de basisingedrienten zijn.  Hieronder vertelt Dieta haar ervaringen:   Aanleiding voor het Drentheweekend Een weekend met vrouwen in het Drentse landschap. Ik had zin om me onder te dompelen in het samenzijn met anderen, me te verbinden met de Drentse natuur en vooral me te verbinden...

Fear

It is said that before entering the sea a river trembles with fear She looks back at the path she has traveled, From the peaks of the mountains, the long winding road crossing forests and villages. And in front of her, She sees an ocean so vast, that to enter there seems nothing more than to disappear forever. But there is nu other way. The river an not go back. Nobody can go back. To go back is impossible in existence. The river needs to take the risk of entering the ocean because only then...

Floortje’s verhaal: werken met zelfvertrouwen

Afgelopen jaar kwam Floortje bij mij voor een coachtraject. Floortje was 2 jaar afgestudeerd en stond bekend als een jonge vrouw met veel talent. Ze wilde een stap op de plaats maken om te kijken wat een goede vervolgstap in haar carriere zou zijn. Tijdens ons erste gesprek werd duidelijk wat de onderliggende vraag was. Floortje vertelt hier haar verhaal over het leren werken met zelfvertrouwen.Zelfvertrouwen ‘In eerste instantie kwam ik bij Caroline om de vervolgstap in mijn carrière vorm te...

De woestijnreis van Els

Afgelopen november ging Els samen met 11 andere deelnemers mee naar de woestijn in Jordanië. Een bijzondere woestijnreis met impact op veel verschillende fronten. Els vertelt hier haar verhaal:Waarom gaf je je op voor de woestijnreis? Voor vertrek zag ik mijn woestijnreis als een poort naar een nieuwe levensfase. De eerste tekenen van de overgang dienden zich in 2021  ondubbelzinnig bij mij aan. En daarmee kwam ook de vraag: Wie wil ik zijn in deze nieuwe levensfase die in bepaalde culturen...

Never to return again

50 jaar worden Voor mijn 50e verjaardag schreef Alexandra Rakemann dit gedicht. Een gedicht over de Steenbok, mijn krachtdier. De steenbok die fier bovenop de rotsen in de Wadi Rum staat. Krachtig, in balans, eigen, zonder opsmuk, solide.  Als ik Alexandra een vraagstuk voorleg vraagt ze me regelmatig: "wat zou de steenbok in jou doen, hoe zou die nu zijn en reageren?" Daar contact mee maken is dan alles wat ik te doen heb. Dan voel ik het en vervolgens weet ik wat ik te doen heb. Fijn hè,...