Jezelf vinden

vrouwen woestijnreis jordanie

We kennen allemaal van die periodes waarin we onszelf kwijt zijn geraakt. Een trigger is wanneer het vertrouwde wegvalt. Denk aan het verliezen van je baan, een verbroken relatie, de dood van een dierbare, het wegvallen van sociale structuren zoals we ook nu zien met Corona. Het loskomen en onszelf vinden is een proces dat een gemene deler heeft. Elisabeth Kübler-Ross heeft dit  proces omschreven. Ik neem je mee door deze fases heen.

 

De schok

De eerste fase is die van de schok. Het kan aanvoelen alsof je toeschouwer bent van een film waarin jezelf de hoofdrol speelt. Nog onwerkelijk, het komt nog niet echt binnen. Langzaam dringt door dat er een nieuwe werkelijkheid is. Je hebt ruimte en tijd nodig om de verandering tot je door te laten dringen en de emoties die daarbij vrijkomen te ervaren en verwerken.

 

De ontkenning

Daarna komt de ontkenning. het zal allemaal wel loslopen.  Je zegt bij jezelf dat het allemaal wel meevalt en dat we over 2 weken waarschijnlijk allemaal bij het oude zijn. Corona zal wel niet zo lang duren, mijn manager komt wel tot inzicht dat hij me niet kwijt wil, we zitten even in een dip maar over 2 weken zijn we weer bij elkaar. Kortom, het zal allemaal wel los lopen. Ook zie je in deze fase dat mensen zich met van alles en nog wat verdoven om zo de nare gevoelens uit de weg te gaan.

In deze fase ben je op zoek naar grip. Het ontkennen is een soort van beschermingsmechanisme wat ook zijn tijd en ruimte nodig heeft.

 

Boosheid

Na de ontkenning komt er vaak boosheid los. Je reageert flink af, legt de oorzaak buiten jezelf, ageert, moppert en klaagt de ander aan. Dit vechten helpt om stoom af te blazen wat even verlichting geeft. Je gaat de verandering nog niet aan en zit flink in het verzet.

 

Onderhandelen

Je krijgt steeds meer zicht op de situatie, zakt als het ware beetje bij beetje meer in de werkelijkheid maar nog niet helemaal. De fase die vaak volgt is de fase van onderhandelen: Als ik dit doe, doe jij dan dat? Je draagt informatie en alternatieven aan die jou helpen om niet verder in deze situatie verzeild te raken.

 

Verdriet en depressieve gevoelens

Langzaam kom je tot inzicht dat je niet aan de verandering kan ontkomen. Het ageren komt tot stilstand waarna je het verdriet kan voelen wat het teweeg brengt. Onverbloemd verdriet. Het zijn met verdriet is iets wat de meeste mensen niet makkelijk vinden. Soms merk je dat je terugschiet in een van de vorige fases. Maar ook deze fase heeft echt zijn tijd nodig. Verdriet doorvoelen is helend. Tranen zijn smeltwater van het oude.

Aanvaarding

Je komt langzaam bij jezelf aan. Het wordt stiller, rustiger, leger. Er komt plaats voor de aanvaarding van de situatie zoals die is. Deze aanvaarding is de poort naar het nieuwe, naar de toekomst. Pas als er aanvaarding is kunnen nieuwe gevoelens ontstaan.

Appeltje eitje

Het kennen van de fases helpt je om jezelf te kunnen observeren. Het kan ook zijn dat je hiermee in je hoofd blijft zitten. Het doorlopen van de fases is niet zozeer een kwestie van begrijpen maar eerder van echt doorleven. Daarbij kun je van de ene naar de andere fase schieten en weer terug. Voor iedereen ziet het pad er anders uit.

Belangrijk is dat het echt de tijd nodig heeft. Wijs je boosheid, het ontkennen, het marchanderen niet af, het hoort er allemaal bij.  Het is all inclusive. En aan de andere kant van de curve gekomen ontdek je wellicht nieuwe kanten van jezelf die voorheen niet naar voren kwamen. Ik zie vaak dat mensen er sterker uit komen, veerkrachtiger worden en beter om kunnen gaan met tegenslagen in het leven

Wil je nog meer verhalen lezen?

De woestijnreis van Tessa

In maart 2024 ging Tessa met ons mee naar de woestijn. Tessa zit in een overgangssituatie. Lichamelijk is zij in de overgang maar ook figuurlijk ervaart ze een transformatie. Een paar jaar geleden volgde ze een intensieve innerlijk kind training, van waaruit een diepgaand persoonlijk proces op gang kwam. Het loslaten van de symbiotische relatie met haar moeder kwam in een stroomversnelling, met een breuk als gevolg. Tessa zegt: “dat was heel verdrietig en ook nodig. Hierdoor ontstond er ruimte...

Het verhaal van Denise: het aangaan van je diepste angst

Het begon met de woestijnreis in Jordanië Door de woestijnreis in Jordanië heb ik Caroline leren kennen als een vrouw die enorm in verbinding staat met zichzelf en van daaruit verbinding maakt met anderen. Oprecht, in liefde en aards. Tijdens die reis zijn er veel innerlijke processen aangeraakt bij mij. Caroline speelde hierin voor mij een belangrijke rol in haar uitnodiging om alles met nieuwsgierigheid, moed, vertrouwen en liefde tegemoet te treden. Dit is ook de reden dat ik, een dik jaar...

Corina’s verhaal: Reis naar de vrijheid!

Wat was de aanleiding om in coaching te gaan bij Caroline? 'Via via had ik over de coaching van  Caroline gehoord en had het idee dat zij wellicht de gene was die mij verder kon helpen. Ik liep destijds namelijk flink vast. Ik had het gevoel dat ik een leven leidde dat beheerst werd door het verleden. Ik stond op een kruispunt; ga ik  zo verder of durf ik het te veranderen? Het vertrouwde leven ontrafelen en het weer op te bouwen naar het heden en toekomst? Oh, wat was dat een enge vraag voor...

Willem’s woestijnreis: bewegen van doen naar zijn

Het is alweer twee jaar geleden dat Willem tijdens een intervisie een collega hoorde praten over haar persoonlijke ervaringen met de woestijnreis in de Wadi Rum woestijn van Jordanië. Het triggerde Willem.  De heilzame werking van de cadans tijdens het lopen en het in de natuur zijn kende hij, de woestijn echter nog niet. Wat Willem niet kent, maakt hem nieuwsgierig. Dus na het zien van de informatie op de website schreef Willem zich in. Klaar voor zijn eerste woestijnervaring. Willem vertelt...

Het woestijnverhaal van Caroline

Aan de vooravond van twee nieuwe woestijnreizen mocht ik mijn eigen woestijnverhaal vertellen. Mij was gevraagd of ik wat meer wilde vertellen over hoe ik in de woestijn terecht gekomen ben, wat de woestijn met mij doet en waar de woestijnreizen die ik begeleid over gaan.  Het is een persoonlijk verhaal geworden dat ik graag met je deel. 

Drentheweekend van Dieta

Afgelopen zomer ging Dieta met ons mee op Drentheweekend. Het Drentheweekend is een ontdekkingsreis naar jezelf op de Drentse hei waarin natuur, verbinden, genieten, lekker eten, reflectie en puur samenzijn de basisingedrienten zijn.  Hieronder vertelt Dieta haar ervaringen:   Aanleiding voor het Drentheweekend Een weekend met vrouwen in het Drentse landschap. Ik had zin om me onder te dompelen in het samenzijn met anderen, me te verbinden met de Drentse natuur en vooral me te verbinden...

Fear

It is said that before entering the sea a river trembles with fear She looks back at the path she has traveled, From the peaks of the mountains, the long winding road crossing forests and villages. And in front of her, She sees an ocean so vast, that to enter there seems nothing more than to disappear forever. But there is nu other way. The river an not go back. Nobody can go back. To go back is impossible in existence. The river needs to take the risk of entering the ocean because only then...

Floortje’s verhaal: werken met zelfvertrouwen

Afgelopen jaar kwam Floortje bij mij voor een coachtraject. Floortje was 2 jaar afgestudeerd en stond bekend als een jonge vrouw met veel talent. Ze wilde een stap op de plaats maken om te kijken wat een goede vervolgstap in haar carriere zou zijn. Tijdens ons erste gesprek werd duidelijk wat de onderliggende vraag was. Floortje vertelt hier haar verhaal over het leren werken met zelfvertrouwen.Zelfvertrouwen ‘In eerste instantie kwam ik bij Caroline om de vervolgstap in mijn carrière vorm te...

De woestijnreis van Els

Afgelopen november ging Els samen met 11 andere deelnemers mee naar de woestijn in Jordanië. Een bijzondere woestijnreis met impact op veel verschillende fronten. Els vertelt hier haar verhaal:Waarom gaf je je op voor de woestijnreis? Voor vertrek zag ik mijn woestijnreis als een poort naar een nieuwe levensfase. De eerste tekenen van de overgang dienden zich in 2021  ondubbelzinnig bij mij aan. En daarmee kwam ook de vraag: Wie wil ik zijn in deze nieuwe levensfase die in bepaalde culturen...

Never to return again

50 jaar worden Voor mijn 50e verjaardag schreef Alexandra Rakemann dit gedicht. Een gedicht over de Steenbok, mijn krachtdier. De steenbok die fier bovenop de rotsen in de Wadi Rum staat. Krachtig, in balans, eigen, zonder opsmuk, solide.  Als ik Alexandra een vraagstuk voorleg vraagt ze me regelmatig: "wat zou de steenbok in jou doen, hoe zou die nu zijn en reageren?" Daar contact mee maken is dan alles wat ik te doen heb. Dan voel ik het en vervolgens weet ik wat ik te doen heb. Fijn hè,...