De woestijnreis van Els

Afgelopen november ging Els samen met 11 andere deelnemers mee naar de woestijn in Jordanië. Een bijzondere woestijnreis met impact op veel verschillende fronten. Els vertelt hier haar verhaal:

Waarom gaf je je op voor de woestijnreis?

Voor vertrek zag ik mijn woestijnreis als een poort naar een nieuwe levensfase. De eerste tekenen van de overgang dienden zich in 2021  ondubbelzinnig bij mij aan. En daarmee kwam ook de vraag: Wie wil ik zijn in deze nieuwe levensfase die in bepaalde culturen wordt aangeduid als die van de ‘wijze elder’? Welke kanten van mijzelf wil ik verder ontwikkelen?  Ik had geen duidelijk beeld hoe de zoektocht gestalte zou krijgen tijdens de reis. Maar goed ook, denk ik achteraf.

Afgezien van de ‘poort’ die deze bezinningsreis moest zijn, hoopte ik ook dat het ‘gewoon’ een fijne vakantie zou worden. Na bijna twee ‘coronajaren’ had ik veel zin om een nieuw, vreemd land en cultuur te ervaren. En een tocht door de woestijn wilde ik al heel lang een keer doen.

retraite jordanie woestijnreis

Werd de reis wat je er vooraf van had gedacht?

Ja en nee. Vooraf had ik nooit gedacht dat het zo’n impact zou hebben. Ik heb vanaf mijn dertigste veel aan ontwikkeling en bewustwording gedaan. Vooral de eerste zen-retraites in stilte waarbij we acht uur per dag mediteerden waren heftig. Zonder arrogant te willen klinken dacht ik dat ik mijzelf de afgelopen vijftien jaar wel redelijk in kaart had gebracht.

Het verschil met voorgaande therapie en meditatieretraites was dat ik dingen in de woestijn heel fysiek en direct, rauw ervoer. De reis is voor mij niet alleen een confrontatie met mijzelf geweest, maar vooral een heel fysieke ervaring. Daarmee bedoel ik dat alle inzichten en gevoelens ook heel fysiek heb ervaren en doorvoeld. Met als gevolg dat ik nu, twee maanden na terugkomst, merk dat ik anders sta, loop en beweeg. Meer vanuit mijn bekken, mijn ‘basis’. En dat voelt oneindig veel krachtiger dan eerst. En tegelijk ook zachter. Ik maak anders contact met mensen. Ik loop minder te pleasen.

Wat ik van tevoren nooit had gedacht was welke impact de woestijn zelf zou hebben. Ik dacht dat het een mooie plek was waarbij de ruimtelijkheid en stilte zouden helpen bij het karakter van de bezinningsreis. Maar het was zoveel meer dan dat. Vanaf het begin voelde ik dat de energie daar iets bij je ‘lostrilt’. Dat gaat vanzelf.

De woestijn was voor mij het veld van niet-weten. Alles wat ik dacht en denk te weten over mezelf, over anderen, over mijn leven, zijn mentale constructies, ideeën. Als je dat loslaat en echt gaat staan in de openheid van het niet-weten is alles mogelijk. De woestijn is de ultieme plek van het niet-weten. Een krachtige en tegelijk neutrale plek – zonder oordeel – dat gevoelens en inzichten als vanzelf bij ‘lostrilt’ en naar boven haalt. Een veld van waarheid ook. En liefde. De woestijn is de ultieme plek waar je dingen kan achterlaten en andere kan meenemen.

Hoe was het om in een groep zo’n bezinningsreis te maken en hoe heb je de begeleiding van Caroline en Mariska ervaren?

De groep was zowel een spiegel als een warme, zachte bedding waar alles kon zijn. In contact met de anderen merkte ik dat er veel van mijn oude onzekerheden, die ik als kind al had, ineens weer naar boven kwamen. Tegelijkertijd was er ook de mogelijkheid om dit uit te spreken en hiermee te werken. Caroline heeft een soort zintuig om te voelen als je haar nodig hebt. Dat is gewoon ongelooflijk. Ze luistert en is beschikbaar, maar erg zonder oordeel. Dat ruimte geven aan alles wat er opkomt heeft me erg geholpen. Mariska was ook altijd in de buurt, beschikbaar. De eerste nacht in de woestijn was voor mij heel beangstigend: ik had het gevoel dat ik werd aangevallen en voelde me alsof ik weer vijf jaar oud was en doodbang en eenzaam in mijn bed lag. De eerste nachten daarna lag ik met mijn matje in de buurt van Mariska en het voelde heel veilig dat ze in de buurt was.

woestijnreis jordanie bezinningsreis wadi rum

De woestijn ontvouwde zich als een spiegel en een veld van niet-weten in één. Elke dag diende zich weer een ander thema aan of een deel van mezelf waar ik moeite mee heb. De relatie met mijn zusje, mijn onzekerheid over wat ik breng in dit leven, feitelijk mijn zelfhaat. Het diende zich allemaal aan, soms in kleine momenten, contact met iemand in de groep, soms als ik alleen in stilte liep.

Tijdens de reis waren er ook rituelen en liepen we soms in stilte. Hoe heb je dat ervaren?

De stilte vond ik heerlijk. Tijdens de lunch en andere rustmomenten overdag konden we praten, maar ik wilde meestal de stilte niet doorbreken. Wat betreft de rituelen: daar hou ik van. Ik vind het, als het kwaliteit heeft, een geweldige vorm om richting en bedding te geven.

bezinningsreis retraite stiltereis

Het mooiste vond ik de stiltedag toen we ieder alleen de woestijn ingingen. Daarvoor deden we een ritueel uit het sjamanisme. Dat was zó krachtig. Ik weet dat veel mensen moeite hebben met rituelen, maar van mij hadden het er nog veel meer mogen zijn.

Ik denk dat het voor iedereen van grote waarde kan zijn om op woestijnreis te gaan. Ik heb mensen in de groep in anderhalve week totaal zien veranderen. Ook als de tocht minder heftig verloopt dan bij mij, kan het, op een diep niveau veel werking hebben.”

 

Dank je wel Els voor het delen van jouw verhaal. Dik veel liefs!

 

Wil je nog meer verhalen lezen?

De woestijnreis van Tessa

In maart 2024 ging Tessa met ons mee naar de woestijn. Tessa zit in een overgangssituatie. Lichamelijk is zij in de overgang maar ook figuurlijk ervaart ze een transformatie. Een paar jaar geleden volgde ze een intensieve innerlijk kind training, van waaruit een diepgaand persoonlijk proces op gang kwam. Het loslaten van de symbiotische relatie met haar moeder kwam in een stroomversnelling, met een breuk als gevolg. Tessa zegt: “dat was heel verdrietig en ook nodig. Hierdoor ontstond er ruimte...

Het verhaal van Denise: het aangaan van je diepste angst

Het begon met de woestijnreis in Jordanië Door de woestijnreis in Jordanië heb ik Caroline leren kennen als een vrouw die enorm in verbinding staat met zichzelf en van daaruit verbinding maakt met anderen. Oprecht, in liefde en aards. Tijdens die reis zijn er veel innerlijke processen aangeraakt bij mij. Caroline speelde hierin voor mij een belangrijke rol in haar uitnodiging om alles met nieuwsgierigheid, moed, vertrouwen en liefde tegemoet te treden. Dit is ook de reden dat ik, een dik jaar...

Corina’s verhaal: Reis naar de vrijheid!

Wat was de aanleiding om in coaching te gaan bij Caroline? 'Via via had ik over de coaching van  Caroline gehoord en had het idee dat zij wellicht de gene was die mij verder kon helpen. Ik liep destijds namelijk flink vast. Ik had het gevoel dat ik een leven leidde dat beheerst werd door het verleden. Ik stond op een kruispunt; ga ik  zo verder of durf ik het te veranderen? Het vertrouwde leven ontrafelen en het weer op te bouwen naar het heden en toekomst? Oh, wat was dat een enge vraag voor...

Willem’s woestijnreis: bewegen van doen naar zijn

Het is alweer twee jaar geleden dat Willem tijdens een intervisie een collega hoorde praten over haar persoonlijke ervaringen met de woestijnreis in de Wadi Rum woestijn van Jordanië. Het triggerde Willem.  De heilzame werking van de cadans tijdens het lopen en het in de natuur zijn kende hij, de woestijn echter nog niet. Wat Willem niet kent, maakt hem nieuwsgierig. Dus na het zien van de informatie op de website schreef Willem zich in. Klaar voor zijn eerste woestijnervaring. Willem vertelt...

Het woestijnverhaal van Caroline

Aan de vooravond van twee nieuwe woestijnreizen mocht ik mijn eigen woestijnverhaal vertellen. Mij was gevraagd of ik wat meer wilde vertellen over hoe ik in de woestijn terecht gekomen ben, wat de woestijn met mij doet en waar de woestijnreizen die ik begeleid over gaan.  Het is een persoonlijk verhaal geworden dat ik graag met je deel. 

Drentheweekend van Dieta

Afgelopen zomer ging Dieta met ons mee op Drentheweekend. Het Drentheweekend is een ontdekkingsreis naar jezelf op de Drentse hei waarin natuur, verbinden, genieten, lekker eten, reflectie en puur samenzijn de basisingedrienten zijn.  Hieronder vertelt Dieta haar ervaringen:   Aanleiding voor het Drentheweekend Een weekend met vrouwen in het Drentse landschap. Ik had zin om me onder te dompelen in het samenzijn met anderen, me te verbinden met de Drentse natuur en vooral me te verbinden...

Fear

It is said that before entering the sea a river trembles with fear She looks back at the path she has traveled, From the peaks of the mountains, the long winding road crossing forests and villages. And in front of her, She sees an ocean so vast, that to enter there seems nothing more than to disappear forever. But there is nu other way. The river an not go back. Nobody can go back. To go back is impossible in existence. The river needs to take the risk of entering the ocean because only then...

Floortje’s verhaal: werken met zelfvertrouwen

Afgelopen jaar kwam Floortje bij mij voor een coachtraject. Floortje was 2 jaar afgestudeerd en stond bekend als een jonge vrouw met veel talent. Ze wilde een stap op de plaats maken om te kijken wat een goede vervolgstap in haar carriere zou zijn. Tijdens ons erste gesprek werd duidelijk wat de onderliggende vraag was. Floortje vertelt hier haar verhaal over het leren werken met zelfvertrouwen.Zelfvertrouwen ‘In eerste instantie kwam ik bij Caroline om de vervolgstap in mijn carrière vorm te...

Never to return again

50 jaar worden Voor mijn 50e verjaardag schreef Alexandra Rakemann dit gedicht. Een gedicht over de Steenbok, mijn krachtdier. De steenbok die fier bovenop de rotsen in de Wadi Rum staat. Krachtig, in balans, eigen, zonder opsmuk, solide.  Als ik Alexandra een vraagstuk voorleg vraagt ze me regelmatig: "wat zou de steenbok in jou doen, hoe zou die nu zijn en reageren?" Daar contact mee maken is dan alles wat ik te doen heb. Dan voel ik het en vervolgens weet ik wat ik te doen heb. Fijn hè,...

De Herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg Elke ochtend weer nieuw bezoek. Een vreugde, een depressie, een benauwdheid, een flits van inzicht komt als een onverwachte gast. Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat. Behandel dan toch elke gast met eerbied. Misschien komt hij de boel ontruimen om plaats te maken voor extase……. De donkere gedachte, schaamte, het venijn, ontmoet ze bij de voordeur met een...